Dihamri

Dihamri to najlepiej udokumentowany rezerwat morski Sokotry, na północno-wschodnim wybrzeżu wyspy, w krótkiej podróży terenówką (4x4) od Hadibu, stolicy archipelagu. To jedyne miejsce na Sokotrze z własnym centrum nurkowym: instruktor przeszkolony w ramach dawnego programu ONZ ds. Rozwoju (UNDP Socotra Conservation and Development Programme) prowadzi tu nurkowania na pięciu stanowiskach, do 50 metrów głębokości, w tym nurkowania nocne. Rafa mieści ponad 80 gatunków koralowców i ok. 150 gatunków ryb, a rezerwat pełni funkcję żłobka: młode ryby dorastają tu, zanim rozproszą się wzdłuż wybrzeża. W wodach spotyka się żółwie, mureny, langusty, ośmiornice, płaszczki i rekiny rafowe białopłetwe. Osoby bez certyfikatu nurkowego mogą zejść pod wodę do 10 metrów w ramach nurkowania wprowadzającego z instruktorem.

Smocze drzewa na kamienistym płaskowyżu Sokotry, Jemen
Fot. Rod Waddington, CC BY-SA 2.0 · źródło
Mapa z zaznaczoną lokalizacją: Dihamri, Jemen
Dihamri, Jemen© OpenStreetMap, © OpenMapTiles, Geoapify

Kiedy nurkować

MiesiącTemperatura wodyWidocznośćUwagi
Wrzesień-Maj25-30°Cdobra do bardzo dobrejSezon nurkowy Dihamri pokrywa się z ogólnym sezonem Sokotry: dwa okna spokojnego morza, wrzesień-listopad i marzec-maj, ze szczytem w marcu-kwietniu.
Czerwiec-Sierpień (monsun)25-28°Cnurkowanie zawieszoneMonsun wyklucza nurkowanie na całej Sokotrze, w tym w Dihamri: silne prądy i wzburzone morze zamykają sezon aż do września.

Poza nurkowaniem

Płaskowyż Diksam, w geograficznym centrum wyspy na wysokości około 700 metrów, kryje las Firmihin: największe na Sokotrze skupisko smoczych drzew (Dracaena cinnabari), gatunku endemicznego o koronie przypominającej odwrócony parasol. Cyklony z 2015 roku powaliły wiele najstarszych okazów, część liczących ponad 500 lat. Przez płaskowyż biegnie kanion Wadi Dirhu, gdzie obok smoczych drzew rosną drzewa butelkowe (Adenium obesum subsp. socotranum, endemiczny podgatunek) i endemiczne drzewo ogórkowe (Dendrosicyos socotranus).

Na wschodzie wyspy leży Homhil Protected Area, kolejny rezerwat z drzewami smoczej krwi, kadzidłowcami i drzewami butelkowymi. Kaniony rezerwatu kryją naturalne baseny ze źródlaną wodą i punkt widokowy nad klifem opadającym około 300 metrów do oceanu. Sokotra ma status Rezerwatu Biosfery UNESCO od 2003 roku i Światowego Dziedzictwa UNESCO od 2008 roku: 37% z ponad 800 gatunków roślin wyspy jest endemicznych, podobnie jak 90% gadów i 95% ślimaków lądowych.

Wyprawy do tego regionu (0)

Najczęstsze pytania

Gdzie leży rezerwat Dihamri?

Na północno-wschodnim wybrzeżu Sokotry, dojazd terenówką (4x4) z Hadibu, stolicy archipelagu, przy której leży jedyne lotnisko wyspy, zajmuje tylko chwilę. To jedyny rezerwat morski Sokotry z własnym centrum nurkowym.

Ile stanowisk nurkowych ma Dihamri?

Pięć, na głębokościach do 50 metrów, co czyni Dihamri najgłębszym udokumentowanym miejscem nurkowym Sokotry. Centrum nurkowe organizuje tu też nurkowania nocne.

Jaki poziom nurkowy jest wymagany w Dihamri?

Do nurkowania na pełną głębokość wszystkich pięciu stanowisk operatorzy wymagają certyfikatu AOWD (Advanced Open Water Diver). Grupy są małe, maksymalnie 8 osób, bo centrum nurkowe dysponuje ograniczoną liczbą butli.

Czy w Dihamri można nurkować bez certyfikatu?

Tak, ale w osobnej formule: nurkowanie wprowadzające do 10 metrów, z instruktorem przy sobie przez cały czas. Nurkowanie na pełną głębokość wszystkich pięciu stanowisk rezerwatu wymaga certyfikatu AOWD.

Jaką faunę można zobaczyć w Dihamri?

Ponad 80 gatunków koralowców i ok. 150 gatunków ryb, a wśród nich żółwie, mureny, langusty, ośmiornice, płaszczki, rekiny rafowe białopłetwe, graniki olbrzymie i barakudy. Rafa pełni funkcję żłobka: młode ryby dorastają tu, zanim rozproszą się wzdłuż wybrzeża Sokotry.

Czy na Sokotrze jest teraz bezpiecznie?

Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych obejmuje całą Sokotrę najwyższym, czwartym poziomem ostrzeżenia i odradza podróże do Jemenu (stan na lipiec 2026), po głośnej ewakuacji grupy polskich turystów w styczniu 2026. Przed planowaniem wyjazdu warto sprawdzić aktualne zalecenia MSZ.

Źródła