Destynacje nurkowe

Arabia Saudyjska otwiera wybrzeże Morza Czerwonego dla nurków dopiero od niedawna: to jedno z najmniej odwiedzonych wybrzeży w regionie. Przy Janbu, nazywanym stolicą nurkowania w kraju, leży system raf Seven Sisters kilkadziesiąt kilometrów od brzegu, z wodą słynącą z klarowności i agregacjami rekinów młotów widywanymi przez cały rok, najpewniej od listopada do lutego. Dżudda to główna brama do regionu, z wrakami rozrzuconymi po okolicznych rafach z kilku dekad historii Morza Czerwonego, w tym Boiler Wreck na rafie Abu Madafi (4-18 m) i Ann Ann Wreck, którego rufa leży na głębokości 32 metrów. Na południu leżą Wyspy Farasan, pierwszy rezerwat biosfery UNESCO w kraju (od 2021 roku); pobliski kompleks raf Farasan Banks ma najwyższe pokrycie żywym koralem spośród zbadanych saudyjskich raf, z regularnymi spotkaniami rekinów wielorybich, mant i szkolących się rekinów młotów. Widoczność przy Wyspach Farasan regularnie przekracza 30 metrów, a temperatura wody w saudyjskim Morzu Czerwonym waha się od około 22°C zimą (na północy kraju) do ponad 30°C latem.

W Australii nurkuje się cały rok, ale północ i południe to dwa różne kierunki: na tropikalnej Wielkiej Rafie Koralowej najlepsze warunki trwają od późnego sierpnia do wczesnego grudnia, a w umiarkowanych wodach koło Sydney najlepiej nurkuje się od października do kwietnia, przy 19-23°C. Do tego dochodzą lasy wodorostów, wraki i nurkowanie klatkowe z rekinami białymi koło Port Lincoln.

Azory to archipelag dziewięciu wulkanicznych wysp Portugalii na środkowym Atlantyku, około 1400 km od wybrzeży kontynentalnych, na Grzbiecie Śródatlantyckim. Nurkowanie na Azorach oznacza chłodniejszą, atlantycką wodę niż w tropikach, za to spotkania z dużą fauną pelagiczną: od lipca do października przy wyspie Pico nurkuje się z rekinami błękitnymi i mako, a mobule i manty agregują się przy Santa Marii oraz na odległej ławicy Princess Alice Bank. Kaszaloty żyją w wodach Azorów przez cały rok, a wiosną przez archipelag migrują płetwale błękitne, zwyczajne i siejowce. Podwodny krajobraz budują góry podwodne wznoszące się z głębin ponad 1000 metrów niemal do powierzchni, w tym rezerwat Formigas i ławica Dollabarat.

Bahamy to archipelag ponad 700 wysp i wysepek na Oceanie Atlantyckim, nie na Morzu Karaibskim, rozciągnięty między Florydą, Kubą a Turks i Caicos. Nurkuje się tu przede wszystkim dla rekinów: tygrysie pojawiają się przy Tiger Beach na Grand Bahama od października do stycznia, młoty olbrzymie przy Bimini od grudnia do marca, a oceaniczne rekiny białopłetwe przy Cat Island od kwietnia do czerwca. Kraj jest też domem trzeciej co do wielkości rafy koralowej na świecie, a pod wodą czekają błękitne otchłanie (blue holes) na Androsie, wraki użyte w filmach o Jamesie Bondzie przy Nassau, driftowe przejście Current Cut między wyspami Eleuthery, pionowe ściany i groty przy San Salvador oraz płytkie rafy Abaco. Sezon suchy trwa od października do maja, gdy ryzyko sztormów tropikalnych jest niskie; od czerwca do września więcej pada, ale widoczność zostaje podobna. Woda ma 24-27°C zimą i do 31°C latem, a widoczność sięga zwykle 24-30 metrów.

Belize nad Morzem Karaibskim ma drugi co do wielkości system rafowy na świecie, zaraz po Wielkiej Rafie Koralowej w Australii. Jego rafa barierowa to najdłuższa nieprzerwana rafa półkuli zachodniej; kraj ma ponad 400 wysp i 298 km linii brzegowej. Najbardziej rozpoznawalnym miejscem nurkowym kraju jest Great Blue Hole, wpisane na listę UNESCO w ramach Belize Barrier Reef Reserve System.

Bonaire leży w południowych Karaibach, około 80 km na północ od wybrzeża Wenezueli, i razem z Arubą i Curaçao tworzy Wyspy ABC. Administracyjnie, jako gmina zamorska Holandii, należy jednak do Karaibów Holenderskich razem z Sabą i Sint Eustatius. Rafa zaczyna się kilka kroków od brzegu na niemal całym zachodnim wybrzeżu wyspy, dlatego czytelnicy Scuba Diving Magazine 22 razy z rzędu wybrali Bonaire najlepszym miejscem do nurkowania z brzegu na świecie. Wyspa leży poza pasem huraganów, więc warunki pod wodą są stabilne przez cały rok: temperatura wody 25-28°C i widoczność zwykle powyżej 18 m. Pod wodą spotkasz żółwie zielone, karetta i szylkretowe, rekiny rafowe, orlenie, tarpony i mnóstwo ukrytej fauny makro, w tym żabnice i koniki morskie.

Chorwacja ma 5835 km wybrzeża Adriatyku (licząc z wyspami), ukształtowanego w charakterystyczny typ dalmatyński: długie wyspy ułożone równolegle do linii brzegowej. Sezon nurkowy na większości wybrzeża trwa od połowy kwietnia do połowy października, a w Zatoce Kvarnerskiej na północy kraju, najbliższym Europie Środkowej chorwackim łowisku, nurkuje się przez cały rok. Najmocniejszą kartą nurkową Chorwacji jest wyspa Vis, najdalej wysunięta od lądu wśród zamieszkanych chorwackich wysp: przy jej południowym krańcu leżą wraki dwóch amerykańskich bombowców z 1944 roku, B-17 Flying Fortress i B-24 Liberator, a na sąsiedniej wyspie Biševo znajduje się jaskinia Modra Špilja (Blue Cave), znana z błękitnego światła wpadającego przez podwodny otwór. Kamieniste wybrzeże Adriatyku daje wodzie wyjątkową przejrzystość, z widocznością sięgającą 30 metrów.

W Egipcie nad Morzem Czerwonym nurkuje się przez cały rok. Temperatura wody utrzymuje się w przedziale 21-28°C, a widoczność często sięga 20-50 m. Poszczególne gatunki mają swoje okresy występowania w ciągu roku: rekiny młoty spotkamy najczęściej od czerwca do września, rekiny wielorybie od maja do sierpnia.

Ekwador to dwa różne style nurkowania w jednym kraju: przybrzeżne rafy skaliste i makro przy kontynentalnym Parku Narodowym Machalilla oraz nurkowanie z dużą fauną pelagiczną na Wyspach Galapagos, oddalonych około 1000 km od wybrzeża. W silnych, bogatych w składniki odżywcze prądach Galapagos spotyka się rekiny młoty, rekiny wielorybie, płaszczki manta, lwy morskie i żółwie, więc to kierunek dla nurków z doświadczeniem w prądzie, nie na pierwszy wyjazd.

Fidżi to archipelag około 300 wysp (ok. 100 zamieszkanych) i 540 wysepek na południowym Pacyfiku, znany nurkom jako 'stolica miękkich koralowców świata'. Główne akweny to Bligh Water i Cieśnina Somosomo (Rainbow Reef) przy wyspie Taveuni, gdzie prąd napędza rozkwit miękkich koralowców, oraz Laguna Beqa na południu Viti Levu, gdzie w Shark Reef Marine Reserve nurkuje się bez klatki z nawet ośmioma gatunkami rekinów naraz. Sezon suchy trwa od maja do października: woda ma 27-30°C, a widoczność sięga 20-40 metrów. Od listopada do kwietnia trwa sezon deszczowy, pokrywający się z sezonem cyklonowym: woda jest cieplejsza (24-27°C), ale widoczność spada, za to w wodach bogatych w plankton częściej pojawiają się manty. Pod wodą spotkasz ponad 390 gatunków koralowców, około 1200 gatunków ryb, żółwie, mureny, barakudy i sporadycznie rekiny wielorybie.

Na Filipinach nurkuje się cały rok, ale najlepszy termin zależy od regionu: Cebu i Moalboal mają sezon suchy listopad-maj z wodą 27-30°C, a Coron na Palawanie sezon suchy październik-czerwiec, z najlepszą pogodą grudzień-marzec i najlepszą widocznością na wrakach marzec-maj. Filipiny mają więcej bioróżnorodności morskiej na kilometr wybrzeża niż jakikolwiek inny kraj, a do tego znajdziesz tam wraki japońskiej floty w Coron i tornado sardynek w Moalboal.

Honduras nurkuje się przede wszystkim na Wyspach Zatoki: Roatán, Utila i Guanaja, leżących na rafie mezoamerykańskiej, drugim co do wielkości systemie rafowym świata. Roatán ma najbardziej rozwiniętą bazę nurkową ze ścianami, wrakami i kanionami dla każdego poziomu, Utila słynie z regularnych spotkań z rekinami wielorybimi na spokojnym południowym wybrzeżu, a Guanaja zaczyna rafę od strony Karaibów, z dziewiczymi koloniami czarnego koralowca i formacjami przypominającymi tunele lawowe. Sezon suchy trwa od marca do października, gdy woda ma 27-31°C, a widoczność sięga 30 metrów i więcej; od listopada do lutego pora deszczowa chwilowo mąci wodę, ale nurkowanie trwa cały rok. Pod wodą przez cały rok spotkasz żółwie, orlenie, koniki morskie i delfiny.

Indonezja to serce Trójkąta Koralowego, rozłożone na ponad 17 500 wyspach, ze skrajnie różnymi regionami nurkowymi: Raja Ampat, Komodo, Bali. Najbardziej stabilna, sucha pogoda w skali kraju trzyma się zwykle od maja do września, ale nurkuje się tu przez cały rok, a właściwy miesiąc dobiera się do regionu i celu wyjazdu.

Jemen to w praktyce jeden kierunek nurkowy: archipelag Sokotra na Oceanie Indyjskim, wyspa UNESCO nazywana Galapagos Oceanu Indyjskiego za bogactwo endemicznych gatunków lądowych. Najlepiej udokumentowanym miejscem nurkowym jest rezerwat morski Dihamri na północno-wschodnim wybrzeżu wyspy, z pięcioma stanowiskami schodzącymi do 50 metrów, ponad 80 gatunkami koralowców i ok. 150 gatunkami ryb. Sezon nurkowy trwa od września do maja, w dwóch oknach spokojnego morza (wrzesień-listopad i marzec-maj), z najlepszą widocznością w marcu i kwietniu; od czerwca do sierpnia monsun zamyka nurkowanie silnymi prądami i wzburzonym morzem. Kontynentalny Jemen zostaje poza tym opisem: turystyka nurkowa poza Sokotrą praktycznie nie istnieje. Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych obejmuje cały Jemen, łącznie z Sokotrą, najwyższym poziomem ostrzeżenia i odradza wszelkie podróże (stan na lipiec 2026).

Kajmany to trzy wyspy w zachodnich Karaibach: Grand Cayman, Little Cayman i Cayman Brac, brytyjskie terytorium zamorskie około 740 km na południe od Miami i 269 km na północny zachód od Jamajki. Wyspy leżą na szczycie podwodnego grzbietu Cayman Ridge, tuż nad Rowem Kajmańskim, dlatego przy brzegu woda szybko robi się głęboka: nurkuje się tu przy pionowych ścianach, formacjach koralowych i historycznych wrakach. Grand Cayman, największa i najbardziej zaludniona z wysp, ma główne lotnisko międzynarodowe, słynną Stingray City w North Sound i zatopiony okręt USS Kittiwake; na oddalone Little Cayman i Cayman Brac lata się lotem krajowym, a nurkuje przy ścianie Bloody Bay Wall i wraku MV Captain Keith Tibbetts. Woda ma przez cały rok 26-29°C, a widoczność zwykle sięga od 18 do ponad 30 metrów; pod wodą spotyka się żółwie morskie, rekiny rafowe, orlenie i grupery.

Kolumbia leży w północno-zachodniej części Ameryki Południowej i ma dwa wybrzeża: Ocean Spokojny na zachodzie i Morze Karaibskie na północy, o łącznej długości 3208 km. To czwarty co do wielkości kraj kontynentu i jeden z najbardziej bioróżnorodnych na świecie, z wodą o temperaturze 26-30°C przez cały rok. Najbardziej rozpoznawalnym kierunkiem nurkowym jest odległa o około 500 km od wybrzeża Wyspa Malpelo, rezerwat UNESCO dostępny wyłącznie rejsem liveaboard i znany z największych na świecie ławic rekinów młotów.

Kostaryka to kraj dwóch wybrzeży, Oceanu Spokojnego i Morza Karaibskiego, o łącznej długości linii brzegowej 1290 km. Najbardziej znanym kierunkiem nurkowym jest Wyspa Kokosowa, odległa o około 550 km od wybrzeża i dostępna wyłącznie wielodniowym rejsem łodzią z Puntarenas lub Golfito. Nurkowanie przybrzeżne na kontynencie jest spokojniejsze i odpowiednie nawet dla początkujących.

Kuba to największa wyspa Karaibów, otoczona ponad 1600 mniejszymi wyspami, rafami i skałami. Główny region nurkowy kraju to Jardines de la Reina: chroniony od 1996 roku archipelag u południowego wybrzeża, dostępny wyłącznie liveaboardem z portu Jucaro, gdzie rekiny rafowe karaibskie pojawiają się niemal na każdym nurkowaniu. Na zachodzie, w Parku Narodowym Guanahacabibes, leży Maria la Gorda ze ścianami koralowymi i gorgoniami do 2 metrów długości, a przy Zatoce Świń nurkuje się z brzegu wśród miękkich koralowców i pozostałości małych wraków. Sezon suchy trwa od listopada do kwietnia, sezon deszczowy i huraganowy od maja do listopada, ze szczytem huraganów we wrześniu i październiku.

Na Malediwach nurkuje się przez cały rok, przy temperaturze wody 26-30°C. Sierpień-listopad to najlepszy w skali kraju okres na manty i rekiny wielorybie, a styczeń-kwiecień daje najlepszą widoczność i najsuchszą pogodę. To kierunek na poziomie co najmniej AOWD; nurkuje się tu zwykle z łodzi safari nurkowego albo z resortu na atolu.

Malezja to państwo w Azji Południowo-Wschodniej (330 803 km², stolica Kuala Lumpur), rozciągnięte między Półwyspem Malajskim a wyspą Borneo. Nurkowym sercem kraju jest Sipadan u wybrzeży stanu Sabah: jedyna oceaniczna wyspa Malezji, wyrastająca 600 m z dna Morza Celebes, o której Jacques Cousteau powiedział, że to 'nietknięte dzieło sztuki'.

Na półwyspie Jukatan w Meksyku nurkuje się w cenotach: zatopionych lejach krasowych charakterystycznych dla równin wapiennych Meksyku i Kuby. Nazwa pochodzi z języka Majów, od słowa dzonot. Woda gruntowa w cenotach ma stałą temperaturę 25°C przez cały rok, a widoczność często przekracza 30 metrów. Na otwartych rafach Jukatanu warunki zmieniają się z sezonem; w cenotach nie. Na miejsce dolatuje się przez lotnisko w Cancún.

Mikronezja, czyli Sfederowane Stany Mikronezji, to odległe państwo na Oceanie Spokojnym złożone z czterech stanów (Chuuk, Kosrae, Pohnpei, Yap) na wyspach Karolinów, ze stolicą w Palikir. Woda ma tu przez cały rok temperaturę 27-29°C, a najlepsze warunki do nurkowania (spokojniejsze morze, wyższa widoczność) przypadają na listopad-kwiecień, choć nurkowanie wrakowe w Chuuk (Truk) Lagoon jest dobre niezależnie od pory roku. To kierunek niszowy: geograficzne odosobnienie i ograniczona infrastruktura utrudniają rozwój turystyki.

Mozambik leży nad Oceanem Indyjskim i ma 2470 km linii brzegowej, jedno z najdłuższych wybrzeży Afryki Wschodniej. Tutejsze wody to ogrody koralowe, podwodne wzniesienia i głębokie ściany, gdzie przy niewielkim ruchu turystycznym regularnie spotyka się rekiny wielorybie, manty, rekiny rafowe, żółwie i delfiny. Najbardziej znane akweny nurkowe to Tofo w prowincji Inhambane oraz Archipelag Bazaruto: sześć wysp chronionych jako park narodowy od 1971 roku, z największą zachowaną w Mozambiku populacją diugoni (ok. 120 osobników). W 2021 roku rekiny wielorybie i manty otrzymały w kraju pełną ochronę prawną, choć wieloletnie badania Marine Megafauna Foundation pokazują, że ich liczebność mimo to spada.

Nowa Zelandia to wyspiarskie państwo na południowo-zachodnim Pacyfiku, o powierzchni 268 680 km², ze stolicą w Wellington. Najbardziej znanym kierunkiem nurkowym jest Rezerwat Morski Poor Knights Islands u wybrzeża Northland: subtropikalne prądy mieszają się tu z chłodniejszymi wodami Pacyfiku, a Jacques Cousteau zaliczył je do dziesięciu najlepszych miejsc nurkowych świata.

Oman łączy dwa różne akweny nurkowe: przy Maskacie leżą Wyspy Daymaniyat, rezerwat przyrody od 1996 roku z rafami koralowymi i żółwiami, a na północy półwysep Musandam kryje fiordopodobne zatoki (khory) i nurkowania driftowe wzdłuż stromych ścian. W sezonie khareef (czerwiec-wrzesień) nurkowanie przenosi się na południe, do Dhofaru, gdzie monsun obniża widoczność, ale przyciąga rekiny wielorybie i inną dużą faunę. Pod wodą spotkasz żółwie zielone i szylkretowe, rekiny rafowe, płaszczki, mureny i duże ławice ryb przez cały rok.

Palau to niewielkie państwo wyspiarskie w zachodniej części Mikronezji na Pacyfiku, złożone z ponad 250 wapiennych i wulkanicznych wysp wokół stolicy Ngerulmud. Sercem nurkowego Palau są Wyspy Skaliste (Rock Islands), wpisane na listę UNESCO w 2012 roku, ze słynnymi stanowiskami Blue Corner i German Channel oraz Jeziorem Meduz, gdzie pływa się tylko z maską i fajką. Woda ma tu przez cały rok 27-30°C, a sezon suchy od listopada do kwietnia przynosi spokojniejsze morze i widoczność często powyżej 30 metrów. Od 2020 roku 80% wód terytorialnych kraju chroni Narodowe Sanktuarium Morskie Palau, jeden z największych na świecie rezerwatów bez połowów.

Papua Nowa Gwinea leży w sercu Trójkąta Koralowego i dzieli wody nurkowe między trzy morza: Koralowe na południu, Bismarcka na północy (Nowa Brytania z Zatoką Kimbe) i Salomona na wschodzie (Zatoka Milne, Tufi). Rafy kraju mieszczą ponad 600 gatunków koralowców i ponad 3000 gatunków ryb rafowych, a druga wojna światowa zostawiła pod wodą wraki, z których wiele wciąż czeka na odkrycie. Sezon zależy od regionu: Morze Koralowe ma najlepsze warunki od grudnia do kwietnia, Morze Bismarcka od maja do listopada, a Morze Salomona nurkuje się właściwie cały rok, z wrześniowym szczytem spotkań z mantami przy Zatoce Milne. Pod wodą spotkasz rekiny rafowe, żółwie, węże morskie i gęstą makrofaunę: żabnice, koniki morskie, ślimaki nagoskrzelne.

Republika Południowej Afryki leży w miejscu, gdzie stykają się dwa oceany: ciepły Ocean Indyjski płynie wzdłuż wschodniego wybrzeża prądem Agulhas, a zimny Ocean Atlantycki chłodzi zachodnie prądem Benguela znad Antarktydy. Geograficzny punkt ich spotkania wyznacza Przylądek Igielny, a nie, jak się powszechnie sądzi, Przylądek Dobrej Nadziei. Przy Aliwal Shoal i Sodwana Bay w prowincji KwaZulu-Natal nurkuje się w wodzie 20-28°C wśród rekinów i płaszczek, a przy Kapsztadzie, w chłodnym Atlantyku i lasach kelpowych, temperatura spada do 14-20°C i wymaga grubszej pianki. Od czerwca do lipca wzdłuż Wild Coast przechodzi sardine run: migracja miliardów sardynek, za którą podążają delfiny, rekiny i wieloryby.

Seszele to archipelag 115 wysp na Oceanie Indyjskim: granitowe Wyspy Wewnętrzne (m.in. Mahé, Praslin, La Digue) i koralowe Wyspy Zewnętrzne, rozrzucone dalej na południowym zachodzie. Wyspy Wewnętrzne to jedyne na świecie oceaniczne wyspy zbudowane z granitu, oddzielone od Indii około 65 milionów lat temu. Nurkuje się tu przez cały rok przy temperaturze wody 26-30°C, a najlepsze warunki, z widocznością ponad 30 m, panują w kwietniu, maju, październiku i listopadzie, na przełomie dwóch pór monsunowych. Od sierpnia do listopada przy zachodnim wybrzeżu Mahé pojawiają się rekiny wielorybie, przyciągane przez bogate w plankton wody. Pod wodą spotkasz też żółwie, orlenie, mantę i rekiny rafowe.

Sudan nad Morzem Czerwonym to jeden z najdzikszych i najrzadziej odwiedzanych fragmentów tego akwenu: nurkuje się tu niemal wyłącznie z pokładu liveaboardu wypływającego z Port Sudan, wśród raf, które rzadko widzą turystów spoza wąskiego grona doświadczonych nurków. Główną atrakcją jest Sanganeb, jedyny atol Morza Czerwonego, oraz Sha'ab Rumi, gdzie w 1963 roku Jacques Cousteau przez 30 dni prowadził eksperyment Precontinent II: sześciu akwanautów mieszkało w podwodnym Starfish House na głębokości 10 metrów. W sudańskich wodach spotyka się dużą faunę pelagiczną: rekiny młoty, rekiny szare rafowe, mantę, delfiny, humbaki i płetwale krótkogłowe, a sezon nurkowy trwa od października do lipca.

Tajlandia dzieli nurkowanie między dwa wybrzeża o przeciwnych porach roku: Zatokę Tajlandzką na wschodzie, z najlepszą widocznością od maja do września, i Morze Andamańskie na zachodzie, najlepsze od października do kwietnia. Dzięki temu nurkować można tu przez cały rok, przy temperaturze wody około 29°C. Na Morzu Andamańskim, w tym przy Wyspach Similan i Surin, sezon przyciąga rekiny wielorybie (marzec-czerwiec) i manty (połowa października-połowa maja), a rafy mieszczą też żółwie, rekiny rafowe i bogatą faunę makro.

Turks i Caicos to brytyjskie terytorium zależne na Oceanie Atlantyckim, na północ od Haiti: choć w podróżach często pada w jednym zdaniu z Karaibami, leży poza Morzem Karaibskim. Nurkuje się głównie przy trzech wyspach: Providenciales, Grand Turk i Salt Cay, gdzie rafy leżą na krawędzi płytkich banków wapiennych i opadają niemal pionowo w otwarty ocean, więc ściana zaczyna się tuż przy brzegu. Woda ma przez cały rok 23-29°C, a od grudnia do maja morze jest najspokojniejsze i widoczność sięga szczytu w roku. Od stycznia do kwietnia przez kanał między Wyspami Turks a Wyspami Caicos migrują humbaki w drodze na lęgowiska Silver Bank w pobliżu Dominikany. Pod wodą przez cały rok spotkasz rekiny rafowe, żółwie, orlenie i duże groupery.

Wenezuela leży na północnym wybrzeżu Ameryki Południowej, nad Morzem Karaibskim, z którym graniczy na długości około 2800 kilometrów. Głównym celem nurkowym kraju jest archipelag Los Roques: ponad 60 wysp, wysepek i skał około 145 kilometrów na północ od portu La Guaira przy Caracas, tworzących atol z dwiema barierami rafowymi otaczającymi centralną lagunę. Park narodowy Los Roques działa od 1972 roku i obejmuje około 2251 km² wód i wysp, co czyni go jednym z największych morskich parków narodowych na Karaibach. Nurkuje się tam przy ścianach rafowych schodzących od kilku do ponad 60 metrów, przy podwodnej górze La Piedra de la Guasa oraz na płytszych rafach z barakudami, płaszczkami i rekinami niańkami. Drugim, mniej rozpoznawalnym kierunkiem jest wyspa Margarita na wschodzie kraju: bardziej wymagające stanowisko La Pared przyciąga większe ryby drapieżne, a łagodniejszy park morski La Restinga nadaje się dla początkujących. Wzdłuż wybrzeża Wenezueli nurkować można przez cały rok, przy temperaturze wody 25-30°C; najcieplej jest od czerwca do października, a najspokojniejsze warunki daje pora sucha, od grudnia do kwietnia.

Wyspy Salomona to archipelag ponad tysiąca wysp w Melanezji, na wschód od Nowej Gwinei, w sercu Trójkąta Koralowego. W Laguna Marovo, największej na świecie podwójnej lagunie słonowodnej, nurkuje się wśród ponad stu wysepek i przy stacji czyszczenia mant. Przy Guadalcanalu, w cieśninie Ironbottom Sound, oraz przy Nowej Georgii leżą wraki z kampanii o Guadalcanal (1942-1943): niszczyciele, frachtowce, okręt podwodny i samoloty. Sezon suchy trwa od kwietnia do listopada, z widocznością do 30 metrów i spokojniejszym morzem; woda ma przez cały rok 27-31°C. Pod wodą spotkasz rekiny rafowe, manty, żółwie i wielkie groupery.

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca leżą na równiku w Zatoce Gwinejskiej. Bazy nurkowe działają na São Tomé, Wyspie Książęcej i równikowym Ilhéu das Rolas, przy głazach i ścianach wulkanicznych porośniętych koralowcami twardymi i gorgoniami, zwykle na głębokościach 10-20 metrów. Na żadnej z wysp nie ma komory hiperbarycznej. We wrześniu 2025 roku UNESCO objęło rezerwatem biosfery całe terytorium państwa, co uczyniło je pierwszym krajem świata w całości pod tym statusem (Wyspa Książęca ma go już od 2012 roku). Pod wodą spotyka się duże graniki, barakudy, węgorze, ośmiornice w szczelinach skał, odpoczywające na dnie rekiny nianie i żółwie morskie, a przy Ilhéu das Rolas od lipca do września pojawiają się humbaki. Kraj jest też lęgowiskiem pięciu z siedmiu gatunków żółwi morskich świata. Woda ma cały rok 25-30°C, najcieplej od lutego do kwietnia; z Polski dojazd prowadzi przez Lizbonę, skąd do São Tomé leci się bezpośrednio około 6-7 godzin.