Honduras

Od marca do października trwa sezon suchy: morze jest spokojne, woda ma 27-31°C, a widoczność sięga 30 metrów i więcej, z najcieplejszą wodą w lipcu i sierpniu. Od listopada do lutego pora deszczowa z porannymi opadami (najwięcej w styczniu) chwilowo obniża widoczność, ale nurkowanie trwa cały rok.

Największe lotnisko międzynarodowe to Ramón Villeda Morales w San Pedro Sula na kontynencie. Na Roatán regularnie latają też loty międzynarodowe na lotnisko Juan Manuel Gálvez, jednak większość połączeń na pozostałe Wyspy Zatoki przesiada się przez kontynentalny Honduras lub inne kraje Ameryki Środkowej; między wyspami a lądem kursują promy.

Zależy od stanowiska. Płytsze rafy, jak cumowiska Roatan Marine Park na głębokości 5-18 metrów, nadają się dla nurków ze stopniem Open Water Diver, a nurkowania ścienne i wrakowe, jak wrak El Aguila leżący na około 33 metrach, wymagają stopnia Advanced Open Water Diver.

Przez cały rok spotyka się żółwie, orlenie, koniki morskie, mureny i kolorowe ryby rafowe, a przy Utili regularnie rekiny wielorybie. Wyspy leżą na rafie mezoamerykańskiej, drugim co do wielkości systemie rafowym świata, więc kolonie koralowca należą do najbogatszych na Karaibach.

Roatán jest największa i najbardziej rozwinięta, ze ścianami, wrakami i kanionami dla każdego poziomu. Utila, mniejsza i mniej zagospodarowana, słynie z regularnych spotkań z rekinami wielorybimi na spokojnym południowym wybrzeżu, gdzie znajdują się ściany, jaskinie i kawerny. Guanaja, najbardziej wysunięta i najmniej odwiedzana, zaczyna rafę mezoamerykańską od strony Karaibów: ma pionowe ściany, formacje przypominające tunele lawowe i jedne z najzdrowszych raf koralowych w regionie, w tym rzadki czarny koralowiec.

Najpewniej przy Utili, gdzie szczyty spotkań przypadają na luty-kwiecień oraz październik-grudzień. Przy Roatán rekiny wielorybie bywają widywane, ale rzadko i bez wyraźnego sezonu: lokalna mapa zgłoszeń naliczyła zaledwie 22 potwierdzone spotkania w latach 2007-2025.

W sezonie suchym, od marca do października, woda ma 27-31°C, a widoczność regularnie przekracza 30 metrów. W sezonie deszczowym, od listopada do lutego, temperatura spada do około 27°C, a osad po porannych opadach chwilowo obniża widoczność; deszcz rzadko odwołuje nurkowanie, większym wyzwaniem bywa wiatr.