Manta, po łacinie Mobula birostris, osiąga rozpiętość płetw do 7 metrów, rekordowo 9,1 m, i masę do 2 ton: to największa ryba z rodziny mantowatych. Pod wodą rozpoznasz ją po dwóch cefalicznych płetwach przypominających rogi, którymi kieruje plankton do szerokiego pyska, oraz po locie: powolnych, falujących ruchach skrzydeł zamiast klasycznego pływania. Mniejsza krewna, manta rafowa (Mobula alfredi), ma średnio 3-3,5 m rozpiętości płetw wobec 4-5 m u manty oceanicznej i inne ubarwienie: na grzbiecie nosi jaśniejsze plamy w kształcie litery Y, podczas gdy manta oceaniczna ma głęboko czarny grzbiet z białymi plamami w kształcie litery T. Manta rafowa trzyma się płytszych, przybrzeżnych wód, oceaniczna pływa po otwartym oceanie.
Najłatwiej spotkać mantę na stacji czyszczącej: miejscu, gdzie wargacze i ryby chirurgiczne usuwają z jej skóry pasożyty, a ona sama krąży niemal w miejscu nad koralowym garbem przez kilka minut. Tak działają Maa Kandu w Addu Atoll na Malediwach i Cousin’s Rock na Galapagos. Manty bywają ciekawskie i same podpływają bliżej, zwłaszcza gdy nurek zachowuje się spokojnie, bez gwałtownych ruchów i bez bąbelków wypuszczanych prosto w jej stronę. Czasem wyskakują ponad powierzchnię wody, nawet na wysokość 1,5 metra, i opadają z hukiem z powrotem do oceanu.
Szansa na spotkanie rośnie tam, gdzie prądy i pływy spiętrzają plankton w wąskim gardle, jak w lejkowatym kształcie Hanifaru Bay, gdzie w szczycie sezonu żeruje naraz nawet ponad 200 mant. Manta osiąga dojrzałość płciową dopiero około piątego roku życia, ciąża trwa 13 miesięcy, a samica rodzi zwykle jedno młode o wadze około 11 kg i długości ponad metra: to jedno z najwolniej rozmnażających się dużych zwierząt morskich, dziś w statusie gatunku zagrożonego.
Kodeks postępowania Manta Trust zaleca wejście do wody w odległości co najmniej 10 metrów od manty i podpłynięcie od jej boku, tak by zostawić jej czystą drogę z przodu. Pod wodą obowiązuje dystans minimum 3 metrów i pozostanie nieruchomym, żeby to manta zdecydowała, czy podpłynie bliżej. Dotykanie jest zakazane, a przy stacji czyszczącej trzeba trzymać się z boku, nie wpływając na jej środkową część, gdzie odbywa się czyszczenie. W Hanifaru Bay te zasady dopełniają dodatkowe limity rezerwatu: maksymalnie pięć łodzi jednocześnie, każda na 45 minut, z obowiązkowym certyfikowanym przewodnikiem.