Atole Północne

To zatoka w Baa Atoll, w której w sezonie maj-listopad, a bywa że aż do grudnia, gromadzi się ponad 200 mant rafowych naraz, żerujących na planktonie spiętrzanym przez prądy i pływy w lejkowatym kształcie zatoki. Miejsce ma status Rezerwatu Biosfery UNESCO.

Nie. W samej zatoce dozwolony jest wyłącznie snorkeling, maksymalnie pięć łodzi jednocześnie, każda na 45 minut, z obowiązkowym certyfikowanym przewodnikiem. Ograniczenia mają chronić żerujące manty i rekiny wielorybie przed nadmiernym ruchem turystycznym w zatoce o statusie Rezerwatu Biosfery UNESCO, w której w sezonie maj-listopad gromadzi się ponad 200 mant rafowych naraz.

Poza Hanifaru warto poznać Horubadhoo Thila na głębokości 12-16 m, pokrytą twardymi i miękkimi koralami oraz odwiedzaną przez duże ryby pelagiczne, i Nelivaru Haa z gwiaździstymi kanionami, która w sezonie mant zamienia się w stację czyszczenia z bliska obserwowanych mant.

Tak. Raa słynie z dużej gęstości podwodnych wysepek (thila) w lagunie, z rekinów, wargaczy Napoleona, płaszczek i żółwi, a wśród raf żyje wiele gatunków wargaczy, w tym wargacz smoczy i wargacz ptasi. Dojazd na miejsce zajmuje około 45 minut transferu wodnosamolotem z lotniska Velana w Male, nieco dłużej niż do sąsiedniego Baa Atoll.

Zidentyfikowano ponad 1800 osobników w ciągu ostatnich 15 lat, dzięki fotoidentyfikacji indywidualnych wzorów plamek w ramach Maldivian Manta Ray Project. Rekiny wielorybie również bywają obserwowane żerujące w tej samej zatoce, choć rzadziej niż manty. Identyfikacja dotyczy przede wszystkim Hanifaru Bay, zatoki o statusie Rezerwatu Biosfery UNESCO, gdzie w szczycie sezonu maj-listopad gromadzi się jednocześnie ponad 200 mant rafowych.

Dojedziemy międzynarodowym lotem do Male (lotnisko Velana), a stamtąd transferem wodnosamolotem: około 40 minut do Baa Atoll lub około 45 minut do Raa Atoll. To dłuższy dojazd niż do atoli centralnych, ale bliższy niż do dalszych atoli południowych.

W Baa i Raa Atoll nurkuje się głównie przy podwodnych wysepkach (thila) w lagunie, gdzie prąd bywa wyczuwalny, ale rzadko tak silny jak w otwartych kanałach dalej na południu Malediwów, więc to region bardziej otwarty dla nurków ze średnim doświadczeniem. Prąd rośnie w porze monsunu południowo-zachodniego (maj-listopad), gdy w Hanifaru Bay przybywa planktonu; pora sucha (monsun północno-wschodni) daje spokojniejsze morze i łagodniejsze warunki. Na mocniejszych odcinkach boja SMB sygnalizuje łodzi pozycję nurka przy wynurzeniu z dala od punktu wejścia, a reef hook, zaczepiony o martwą skałę, pozwala obserwować rafę bez zmagania z prądem.