Puerto Galera

Sezon główny trwa od listopada do maja, w porze suchego monsunu amihan: morze jest wtedy najspokojniejsze, a widoczność najczęściej przekracza 15-25 metrów, w dobre dni ponad 30. Woda ma przez cały rok 25-30°C, najchłodniejsza (około 25-26°C) od grudnia do lutego. Od czerwca do października wieje monsun habagat, z popołudniowymi ulewami i ryzykiem tajfunów, ale zatoki Puerto Galera leżą po północnej stronie Mindoro i są osłonięte od jego wiatrów, więc nurkowanie trwa niemal codziennie.

Wyjazd jest zwykle z Manili, około 130 km na południe: samochodem lub autobusem do portu w Batangas, a stamtąd promem szybkobieżnym do Sabangu lub zatoki Muelle w Puerto Galera, zwykle w około półtorej godziny. Ośrodki nurkowe w Sabangu organizują dalszy transport łodzią do poszczególnych stanowisk, w tym do Wyspy Verde.

To cieśnina o powierzchni 1,14 mln hektarów, oddzielająca Luzon od Mindoro i łącząca Morze Południowochińskie z Zatoką Tayabas i Morzem Sibuyan. W 2006 roku naukowcy Kent Carpenter i Victor Springer nazwali ją 'centrum centrum' morskiej bioróżnorodności świata: w jej rafach rozpoznano ponad 300 gatunków koralowców, a wśród zagrożonych gatunków są żółwie szylkretowe i zielone, Napoleony (wargacze garbogłowe), grouper olbrzymi i małże olbrzymie. W 2023 roku organizacja Mission Blue wpisała cieśninę na listę Hope Spots, miejsc kluczowych dla ochrony oceanów. Puerto Galera leży u jej południowo-zachodniego krańca.

Region ma 62 zarejestrowane stanowiska nurkowe. Wrak Alma Jane to zatopiony celowo w marcu 2003 roku, 32-metrowy stalowy frachtowiec zbudowany w Japonii w 1966 roku; spoczywa na głębokości 20-30 metrów, z pokładem na około 22 metrach i otworem na dziobie, przez który można przepłynąć na wylot. Sinandigan Wall to pionowa ściana schodząca do około 28 metrów, obrośnięta miękkimi i twardymi koralowcami, z wachlarzami gorgonii i beczkowatymi gąbkami, znana z żabnic i krewetek w grzybowych koralowcach. W samej zatoce Sabang leżą trzy mniejsze wraki, w tym stalowa chińska łódź rybacka z 1993 roku, na głębokości około 20-22 metrów.

Wyspa Verde leży w Cieśninie Verde Island Passage, około 40 minut łodzią motorową od Sabangu. Verde Island Drop-off to ściana koralowa, której grzbiet zaczyna się już na około 5 metrach i opada do ponad 70 metrów, obrośnięta czarnymi koralami drzewiastymi, gorgoniami i beczkowatymi gąbkami; bywają tu widywane manty, orlenie i barakudy. Prąd bywa bardzo silny, zwłaszcza na początku zanurzenia, dlatego stanowisko jest rekomendowane doświadczonym nurkom. Canyons, drugie znane driftowe stanowisko przy cieśninie, to kanionowate zagłębienia z silnym prądem i ławicami ostroboków.

Sabang ma opisanych ponad 180 gatunków ślimaków nagoskrzelnych, a na piaszczystych stanowiskach makro, takich jak Boatyard, żyją żabnice (frogfishe), ghost pipefish i koniki morskie. Na rafach i wrakach pojawiają się ławice ostroboków i innych ryb rafowych, żółwie, mureny, głowonogi (ośmiornice i mątwy) oraz krewetki modliszkowe.

W 2023 roku władze gminy oficjalnie ogłosiły Puerto Galera 'Stolicą Nurkowania Filipin', powołując się na 62 zarejestrowane stanowiska nurkowe, bogatą rafę koralową i status rezerwatu biosfery UNESCO od 1977 roku. W 2025 roku Departament Turystyki Filipin przyznał gminie Philippine Tourism Excellence Award w kategorii kierunek nurkowy na lata 2025-2027, wyprzedzając finalistów: Moalboal (Cebu) i Panglao (Bohol).

Oba regiony leżą przy tej samej Cieśninie Verde Island Passage, ale po przeciwnych stronach: Anilao (Mabini, Batangas) na wybrzeżu Luzonu, Puerto Galera na północno-zachodnim krańcu wyspy Mindoro. Anilao słynie niemal wyłącznie z muck divingu i blackwater diving na wulkanicznym piasku. Puerto Galera łączy ten sam typ makro w Sabangu z driftowym nurkowaniem przy Wyspie Verde i wrakami takimi jak Alma Jane, więc jeden wyjazd pokrywa szerszy zakres stylów nurkowania.