Anilao

Anilao to dwa barangaje, Anilao Proper i Anilao East, w gminie Mabini w prowincji Batangas, na półwyspie Calumpan w południowym Luzon, około 130 km i 2,5-3,5 godziny jazdy na południe od Manili; tą samą nazwą określa się też szerzej cały nurkowy region Mabini, Tingloy i Bauan. Region uchodzi za miejsce narodzin nurkowania rekreacyjnego na Filipinach i bywa nazywany Stolicą Nagoskrzelnych Świata: rozpoznano tu ponad 560 gatunków tych ślimaków. Wulkaniczne, czarne piaszczyste zbocza dają jedne z najlepszych na świecie warunków do muck divingu, z krewetkami modliszkowymi, ośmiornicami mimicznymi, wonderpusami i żabnicami. Po zmroku, nad głęboką otwartą wodą, prowadzone są nurkowania blackwater z żeglarkami (Argonauta) i larwalnymi stadiami ryb, z sezonowym szczytem od stycznia do marca. Sezon główny trwa od listopada do maja, gdy woda ma 25-30°C, a widoczność sięga 15-20 metrów; od czerwca do października, w porze deszczowej, woda jest cieplejsza, ale widoczność bywa niższa. Ponad 50 stanowisk nurkowych, na głębokościach od 5 do 40 metrów, jest dostępnych zarówno dla początkujących, jak i dla doświadczonych nurków.

Ukryta zatoka z wapiennymi klifami i łodzią bangka, El Nido, Filipiny
Mapa z zaznaczoną lokalizacją: Anilao, Filipiny
Anilao, Filipiny© OpenStreetMap, © OpenMapTiles, Geoapify

Kiedy nurkować

MiesiącTemperatura wodyWidocznośćUwagi
Listopad-Maj25-30°C15-20 mSezon główny: najspokojniejsze morze i najlepsza widoczność; szczyt sezonu na blackwater diving (żeglarki, larwalne stadia ryb) przypada na styczeń-marzec, a na muck diving na listopad-marzec.
Czerwiec-Październik28-30°Cobniżona (deszcze i spływ z lądu)Pora deszczowa: cieplejsza woda, mniej nurków na łodziach, muck diving i blackwater diving działają nadal.

Poza nurkowaniem

Anilao leży w tej samej prowincji co Taal, drugi najaktywniejszy wulkan Filipin z 39 udokumentowanymi erupcjami w historii: liczy 311 m wysokości i stoi na wyspie pośrodku jeziora Taal, około 50 km na południe od Manili. Z Mabini do Tagaytay, miasta na grzbiecie nad jeziorem, jedzie się około 80 km, przy dobrym ruchu około półtorej godziny; z tamtejszych tarasów widokowych rozciąga się widok na cały wulkan. Wejście na sam stożek bywa zamykane przy podwyższonym alercie PHIVOLCS, więc status warto sprawdzić tuż przed wyjazdem.

Po drodze do Tagaytay warto zatrzymać się w Taal, miasteczku założonym w 1572 roku, gdzie stoi Bazylika św. Marcina z Tours, największy budynek kościelny na Filipinach, i rzędy hiszpańsko-filipińskich domów z okresu, gdy miasto odgrywało ważną rolę w rewolucji filipińskiej.

Co zobaczysz pod wodą

Wyprawy do tego regionu (0)

Powiązane artykuły

Najczęstsze pytania

Kiedy najlepiej nurkować w Anilao?

Sezon główny trwa od listopada do maja: morze jest wtedy najspokojniejsze, woda ma 25-30°C, a widoczność sięga 15-20 metrów. Od czerwca do października, w porze deszczowej, woda jest cieplejsza, ale widoczność bywa niższa przez spływ z lądu. Szczyt nurkowań blackwater przypada na styczeń-marzec, a muck diving jest najlepszy od listopada do marca.

Jak dojechać do Anilao?

Wyjazd jest zwykle z Manili: lotnisko Ninoy Aquino, a stamtąd 2,5-3,5 godziny jazdy samochodem lub autobusem na południe, przez miasto Batangas, do gminy Mabini na półwyspie Calumpan, około 130 km od stolicy. Ośrodki nurkowe w Mabini zapewniają dalszy dojazd łodzią do poszczególnych stanowisk.

Co to jest muck diving i dlaczego Anilao jest z niego znane?

Muck diving to nurkowanie po pozornie pustych, piaszczystych lub zamulonych dnach, gdzie kryją się rzadkie, doskonale zamaskowane stworzenia. W Anilao wulkaniczny, czarny piasek na stanowiskach takich jak Secret Bay czy Basura przyciąga ośmiornice mimiczne, wonderpusy, żabnice i ośmiornice plamiste; nurkowanie bywa tu porównywane do Cieśniny Lembeh w Indonezji, drugiej ikony muck divingu na świecie. Departament Turystyki Filipin organizuje w Mabini doroczny konkurs fotografii podwodnej Anilao Underwater Shootout, opisywany jako największy tego typu konkurs makrofotografii na świecie.

Co można spotkać pod wodą w Anilao?

Rozpoznano tu ponad 560 gatunków ślimaków nagoskrzelnych, co dało regionowi przydomek Stolicy Nagoskrzelnych Świata. Na stanowiskach muckowych i rafowych żyją krewetki modliszkowe, zarówno gatunki 'miażdżyciele', jak i 'włócznicy', a także żabnice, konikowce, ośmiornice plamiste i wonderpusy. Na prądowych stanowiskach, takich jak Mainit Point, pojawiają się też żółwie, rekiny białopłetwe rafowe, barakudy i ostrobokowate w ławicach.

Czym jest blackwater diving i kiedy najlepiej je uprawiać w Anilao?

Blackwater diving to nocne nurkowania nad głęboką, otwartą wodą, wzdłuż liny opadającej oświetlonej od dołu, na której gromadzi się plankton i polujące na niego drapieżniki. Anilao należy do miejsc, gdzie ta forma nurkowania rozwinęła się jako jedna z pierwszych w regionie; można tu spotkać żeglarki (Argonauta), ośmiornice pelagiczne i larwalne stadia ryb rzadko widywane gdzie indziej. Sezonowy szczyt przypada na styczeń-marzec.

Czy wody wokół Anilao są chronione?

Tak. Rezerwat morski Mabini, o powierzchni 356 hektarów, powstał na mocy gminnej uchwały w 1991 roku i obejmuje wybrzeże barangajów Bagalangit i San Teodoro do 700 metrów od brzegu. W jego obrębie leżą trzy sanktuaria bez połowów: Cathedral Rock (22,9 ha), Arthur's Rock (17,9 ha) i Twin Rocks (15,3 ha), dziś należące do najbardziej znanych stanowisk nurkowych Anilao. Cały region leży też w Cieśninie Verde Island Passage (1,14 mln ha), którą naukowcy w 2006 roku nazwali 'centrum centrum' morskiej bioróżnorodności.

Czym Anilao różni się od miejsc takich jak Tubbataha czy Palawan?

Anilao to nurkowanie makro: niewielkie, kamuflujące się stworzenia na płytkich, piaszczystych zboczach i przy skałach, rzadko głębiej niż 40 metrów. W Tubbataha i na Palawan dominuje driftowe nurkowanie wzdłuż rozległych raf koralowych, z ławicami rekinów młotów i innych dużych ryb pelagicznych, dostępne głównie z łodzi liveaboard.

Źródła