Krokodyle morskie

Krokodyl amerykański (Crocodylus acutus), nazywany w turystyce nurkowej krokodylem morskim, to jeden z zaledwie dwóch gatunków krokodyli w pełni przystosowanych do życia w słonej wodzie, obok krokodyla różańcowego z Azji i Australii. Gruczoły solne pod językiem pozwalają mu zamieszkiwać ujścia rzek, namorzyny i słone laguny od południowej Florydy i Meksyku przez Karaiby i Amerykę Środkową po północno-zachodnie Peru, a czasem trafia nawet na otwarte morze i bezwodne wysepki. Dorosłe samce mierzą zwykle 2,9-4,1 m i ważą do około 400 kg, samice rzadko przekraczają 3,8 m; wyjątkowe okazy, notowane bardzo rzadko, dorastają do ponad 7 m i wagi powyżej tony. Gatunek figuruje na liście IUCN jako narażony na wyginięcie, a wobec ludzi uchodzi za mniej agresywnego niż krokodyl różańcowy czy krokodyl nilowy: ataki bywają notowane, zwłaszcza w Meksyku, Kostaryce i Panamie, ale ofiary śmiertelne są rzadkie, a samo zwierzę zwykle ucieka na widok człowieka.

Banco Chinchorro, jeden z największych atoli na półkuli północnej i rezerwat biosfery UNESCO w Meksyku, kryje przy swojej głównej wyspie, Cayo Centro, szacunkowo 300-500 krokodyli amerykańskich żyjących w gęstych namorzynach. Jedyny operator z zezwoleniem meksykańskich władz na kontakt z tymi zwierzętami, XTC Dive Center z Xcalak, prowadzi wyprawy od czerwca do września: krokodyle są w Chinchorro przez cały rok, ale poza tym oknem gody, składanie jaj i pogoda robią spotkania mniej przewidywalnymi. Samo spotkanie odbywa się na snorkelu w wodzie głębokiej na 1-1,5 m tuż przy rybackich chatach na palach, bo na scubę jest tu zwyczajnie za płytko. W wodzie zawsze jest wytrenowany poskramiacz z długim kijem, którym ostrzega i uspokaja zwierzę, oraz dwóch obserwatorów na pomoście powyżej; do krokodyla podchodzi naraz maksymalnie dwóch gości, zawsze od przodu, bo atakuje bocznym ruchem szczęk, a nie do przodu, a kontakt fizyczny jest zabroniony. Największy odnotowany tu osobnik miał około 4,5 m.

Jardines de la Reina, kubański archipelag namorzynowy chroniony od 1996 roku, oferuje inny rodzaj spotkania: dostęp jest możliwy wyłącznie z liveaboardu wypływającego z portu Jucaro, a krokodyle amerykańskie żyjące w tutejszych namorzynach są przyzwyczajone do dźwięku silnika łodzi po latach kontaktu z miejscowymi rybakami, którzy czyścili przy brzegu złowione ryby. Przewodnik przywołuje zwierzę głosem znad wody i pozwala gościom wejść na snorkel dopiero wtedy, gdy oceni, że dany krokodyl jest spokojny; sam zwykle zostaje w łodzi. Spotkanie odbywa się w płytkiej wodzie nad trawą morską, z namorzynami w tle, a kończy je przewodnik, rzucając krokodylowi kawałek jedzenia, co odsyła zwierzę z powrotem w gęstwinę korzeni. Nurkowanie w Jardines de la Reina jest możliwe przez cały rok, a najspokojniejsza pogoda przypada na porę suchą od listopada do kwietnia.