Aliwal Shoal

Rafa ciągnie się na około 5 km długości i 1 km szerokości, z głębokościami nurkowymi od 5 do 30 metrów: najpłytszy punkt na północnym krańcu, zwany Crown, leży zaledwie około 6 metrów pod powierzchnią, a Ridge schodzi średnio do 19,5 metra. Przy dwóch wrakach, norweskim masowcu MV Produce (zatopionym w 1974 roku) i parowcu SS Nebo (zatopionym w 1884 roku), nurkuje się na 27-32 metrach, a technicznie certyfikowani nurkowie schodzą przy Aliwal Shoal nawet do 60 metrów.

Najwięcej tawroszy piaskowych spotyka się od lipca do listopada, kiedy gromadzą się w jaskiniach i pod nawisami rafy, między innymi w miejscu zwanym Raggies Cave, żeby się rozmnażać. Agregacje bywają liczne, nawet do około 30 osobników naraz, głównie młodych dorosłych. To zjawisko sezonowe, powiązane z chłodniejszą, zimową wodą wzdłuż tego odcinka wybrzeża.

Przez cały rok w wodzie utrzymują się żarłacze czarnopłetwe. Od lutego do kwietnia częściej pojawiają się żarłacze tygrysie, a żarłacze tępogłowe (bull sharki) widuje się głównie od listopada do maja. W zimie, wraz z chłodniejszą wodą, w okolicy przepływają też wieloryby migrujące wzdłuż wybrzeża, w tym humbaki.

Najbliższe lotnisko to King Shaka International Airport w Durbanie, skąd do Umkomaas, bazy wypadowej na Aliwal Shoal, jedzie się autem około godziny na południe wybrzeżem. Łodzie wypływają z ujścia lokalnej rzeki lub bezpośrednio z plaży przy dobrej pogodzie, dużymi pontonami (RIB) na 10-16 nurków. Na nurkowanie w rezerwacie Aliwal Shoal Marine Protected Area potrzebne jest zezwolenie, zwykle załatwiane przez centrum nurkowe lub operatora łodzi.

Advanced Open Water Diver to zalecany minimalny poziom, bo przy Aliwal Shoal bywają umiarkowane do silnych prądy, część nurkowań schodzi blisko 30 metrów, a przy wrakach trzeba liczyć się ze zmiennymi warunkami. Nurkowanie techniczne przy głębszych partiach rafy i wrakach, takich jak MS Griqualand czy Mary Kate na 60 metrach, wymaga osobnych certyfikatów technicznych.

Nazwa pochodzi od żaglowca Aliwal, którym w 1849 roku dowodził kapitan James Anderson: statek omal nie rozbił się o nieoznaczoną na mapach rafę, a jej istnienie odnotowano dzięki temu zdarzeniu. Sama rafa to zatopiona, skamieniała linia brzegowa sprzed epoki lodowcowej, zbudowana z eolianitu, czyli spojonego przez wiatr piaskowca wydmowego.

Protea Banks leży dalej na południe, około 130 km od Durbanu i 7,5 km od Shelly Beach, i schodzi głębiej, od 27 do 40 metrów, a bywa też miejscem spotkań z głowomłotami, które przy Aliwal Shoal widuje się rzadziej. Aliwal Shoal jest bliżej Durbanu, płytsza, i to tutaj najliczniej gromadzą się tawrosze piaskowe w sezonie zimowym. Oba miejsca dzieli więc przede wszystkim odległość i skala nurkowań, nie sam zestaw gatunków, bo duża część rekinów występuje w obu lokalizacjach.