Blue Hole

Great Blue Hole to okrągły lej krasowy w sercu Lighthouse Reef, atolu położonego około 70 km od wybrzeża Belize. Ma około 300 m średnicy i sięga w głąb na około 124 m, ale nurkowie rekreacyjni schodzą zwykle do 40 m, gdzie ściana leja kryje nawisy skalne ze stalaktytami. To pozostałość po systemie jaskiń krasowych, który powstał w epoce lodowcowej, gdy poziom morza był znacznie niższy niż dziś. Gdy lód topniał, a woda oceanu podnosiła się, strop jaskini zapadł się i uformował okrągły otwór, jaki widać dziś z lotu ptaka. Pierwsze naukowe badania przeprowadził tu w 1971 roku Jacques Cousteau z pokładu statku Calypso, dzięki czemu miejsce zyskało rozgłos wśród nurków na całym świecie.

Na ścianach i w otoczeniu leja spotyka się rekiny karaibskie, rekiny bykowate i rekiny młoty, a także orlenie o rozpiętości skrzydeł ponad 1,8 m. W płytszych partiach rafy wokół Lighthouse Reef żyją żółwie zielone, szylkretowe i karetta, a w pobliskich wodach spotyka się manaty. Sama głębia leja ma ograniczone życie: bez światła słonecznego i przy słabej wymianie wody najwięcej ruchu widać przy nawisach skalnych i przy wejściu do leja, tam gdzie krąży plankton i mniejsze ryby.

PADI rekomenduje do tego nurkowania certyfikat Advanced Open Water oraz specjalizację Deep Diver, bo zejście do 40 m i ograniczona widoczność na tej głębokości wymagają pewności w wodzie. Najlepszy sezon na wizytę to kwiecień-czerwiec: wtedy przejrzystość wody jest najwyższa, a sezon huraganów (czerwiec-listopad) jeszcze się nie zaczął. Temperatura wody w tym okresie sięga około 26°C. Na miejsce dopływa się łodzią z Ambergris Caye lub z Placencii, a wejście na teren wymaga biletu do parku morskiego wydawanego przez Belize Audubon Society.

W ofercie Umiko Blue Hole pojawia się jako część wyprawy łączącej nurkowanie w cenotach Jukatanu w Meksyku z wizytą w Belize: dwa różne środowiska, słodkowodne jaskinie i oceaniczny lej krasowy, w jednej trasie po regionie Majów.