Cieśnina Lembeh

Cieśnina Lembeh oddziela wyspę Lembeh od Sulawesi Północnego przy mieście Bitung i uchodzi za światową stolicę muck divingu, czyli nurkowania po czarnym, wulkanicznym piasku i gruzie koralowym w poszukiwaniu rzadkich stworzeń wielkości paznokcia. W cieśninie działa ponad 60 miejsc nurkowych na głębokościach 5-30 metrów, z łagodnymi prądami dostępnymi dla nurków w różnym stopniu zaawansowania. Woda ma przez cały rok 25-29°C: najchłodniej jest od lipca do sierpnia, najcieplej od grudnia do lutego, gdy pora deszczowa bywa najbardziej intensywna. Cieśninę rozsławiły krewetki modliszkowe, mątwy pstre, ośmiornice naśladowcze i dziesiątki gatunków żabnic, a nocne wyjścia pokazują gody rybek mandarynek tuż po zachodzie słońca.

Manta oceaniczna sunie nad dnem w Parku Narodowym Komodo
Mapa z zaznaczoną lokalizacją: Cieśnina Lembeh, Indonezja
Cieśnina Lembeh, Indonezja© OpenStreetMap, © OpenMapTiles, Geoapify

Kiedy nurkować

MiesiącTemperatura wodyWidocznośćUwagi
Grudzień-Luty28-29°C5-15 m, bywa niżej w szczycie pory deszczowejNajcieplejsza woda w roku i najbardziej intensywne opady, ale muck diving na osłoniętych stanowiskach cieśniny trwa bez przerwy przez cały rok.
Lipiec-Sierpień25-26°C5-15 m, zwykle najlepsza w roku (pora sucha)Najchłodniejsza i zwykle najbardziej przejrzysta woda w roku; częściej pojawiają się mątwy pstre i żabnice włochate.

Poza nurkowaniem

Jedyna prawdziwie lądowa wyprawa w regionie prowadzi do Parku Narodowego Tangkoko: niemal 9000 hektarów lasu deszczowego, około półtorej godziny drogi od resortów w Lembeh, bliżej z samego Bitungu. To dom tarsjusza widmo, jednego z najmniejszych naczelnych świata, i endemicznego dla Sulawesi Północnego makaka czarnego czubatego, spotykanego tu w kilkudziesięcioosobowych stadach.

Poranny trekking daje największą szansę na makaki: budzą się wcześnie i żerują w grupach tuż przy ścieżkach. Tarsjusze stają się aktywne dopiero późnym popołudniem, więc na nie umawia się osobną, popołudniową turę z przewodnikiem, tuż zanim zaczynają polować na owady. W koronach drzew nad ścieżką siadają też dzioborożce guzowate i kuskusy.

Całodniowy wariant wycieczki dokłada do trekkingu rejs łodzią przez namorzyny na obrzeżach parku. Poza Tangkoko w okolicy nie ma czego zwiedzać: dni bez nurkowania w Lembeh sprowadzają się do tego jednego rezerwatu albo odpoczynku w resorcie nad cieśniną.

Co zobaczysz pod wodą

Wyprawy do tego regionu (0)

Powiązane artykuły

Najczęstsze pytania

Co to jest muck diving i dlaczego Lembeh jest jego stolicą?

Muck diving to nurkowanie po piaszczystym, zwykle ciemnym dnie, gdzie zamiast kolorowej rafy szuka się małych, kamuflujących się stworzeń w mule i gruzie koralowym. Nazwę ukuł nurek Bob Halstead w Zatoce Milne w Papui-Nowej Gwinei, na stanowisku Dinah's Beach. W Lembeh pierwszy resort, Kungkungan Bay Resort, powstał w 1994 roku i początkowo stawiał na dużą faunę pelagiczną: manty, delfiny, rekiny. W marcu 1996 roku nielegalne sieci dryfujące działały w cieśninie przez jedenaście miesięcy i mocno przetrzebiły te populacje. Operatorzy zaczęli wtedy patrzeć w dół, na piasek, i odkryli tam bogactwo drobnych stworzeń: tak Lembeh stało się światową stolicą muck divingu.

Jaka jest temperatura wody i widoczność w Cieśninie Lembeh?

Woda ma przez cały rok 25-29°C: najchłodniej jest od lipca do sierpnia (25-26°C), najcieplej od grudnia do lutego (28-29°C). Widoczność wynosi zwykle 5-15 metrów, czyli mniej niż na otwartych rafach koralowych, ale w zupełności wystarcza do nurkowania makro, gdzie liczy się to, co jest tuż przed maską, nie zasięg wzroku.

Kiedy najlepiej nurkować w Cieśninie Lembeh?

Lembeh nurkuje się cały rok i nie ma tu wyraźnie złej pory. Pora sucha, mniej więcej marzec-październik, daje zwykle najlepszą widoczność, a najchłodniejsza i najbardziej przejrzysta woda przypada na lipiec-sierpień, gdy częściej pojawiają się mątwy pstre i żabnice włochate. Grudzień-luty to najcieplejsza woda w roku, ale też najbardziej intensywne opady; muck diving na osłoniętych stanowiskach cieśniny działa mimo to bez przerwy.

Jakie stworzenia można spotkać w Cieśninie Lembeh?

Krewetka modliszkowa pawia zadaje jeden z najszybszych ciosów w świecie zwierząt: rozpędza kończynę do ponad 80 km/h z siłą, która potrafi pęknąć szybę akwarium. Mątwa pstra jest jednym z niewielu głowonogów podejrzewanych o trujące ciało i jedyną mątwą, która zamiast pływać chodzi po dnie na dolnych ramionach. Ośmiornica naśladowcza, zaobserwowana po raz pierwszy u wybrzeży Sulawesi w 1998 roku i formalnie opisana jako nowy gatunek w 2005, potrafi imitować wygląd i ruch nawet kilkunastu innych gatunków, od płastugi po węża morskiego. Do tego dziesiątki gatunków żabnic, w tym żabnica włochata, ślimaki nagoskrzelne i nocne gody rybek mandarynek tuż po zachodzie słońca.

Jaki poziom nurkowy jest potrzebny do muck divingu w Lembeh?

Większość stanowisk leży płytko, na głębokościach 5-30 metrów, a prądy w cieśninie są zwykle łagodne, więc poziom fizycznej trudności jest niski. Kluczowa jest za to precyzyjna pływalność: nurek musi unosić się tuż nad piaszczystym dnem bez wzbijania osadu, żeby nie zasłonić sobie i innym widoku na drobne stworzenia. Nurkowania nocne na gody rybek mandarynek warto uzupełnić o specjalizację nurkowania nocnego, bo zaczynają się tuż przed zmierzchem i wymagają latarki.

Jak dojechać do Cieśniny Lembeh?

Najbliższe jest lotnisko Sam Ratulangi w Manado (kod MDC), obsługujące loty krajowe z Dżakarty i innych miast Indonezji. Z lotniska do portu w Bitungu jedzie się autem około godziny, a stamtąd do resortów po drugiej stronie cieśniny prowadzi krótki, kilkunastominutowy rejs łodzią.

Źródła